چشمت به چشم ما و دلت پیش دیگری است جای گلایه نیست! که این رسم دلبری است هر کس گذشت از نظرت، در دلت نشست تنها گناه آینه ها زودباوری است مهرت به خلق بیشتر از جور بر من است سهم برابر همگان، نا برابری است دشنام یا دعای تو در حق من یکی است ای آفتاب، هر چه کنی ذره پروری است! ساحل جواب سرزنش موج را نداد گاهی فقط سکوت، سزای سبکسری ست ادامه مطلب

من یه طلبه ام ، از سوم راهنمایی به بعد رفتم حوزه

همیشه یه خرده شیطون بودم، عربی ام خوب بود و

روحیه بلند پروازی داشتم، قرآن رو خوب بلدم

تدریس کردم حتی ولی عامل قرآن نیستم

یه جورایی عقده ای شدم که بچگی نکردم....

اهل نیشابورم ولی مشهد زندگی میکنم،

یه دوره کلاسهای طب سنتی هم رفتم ولی الان زیاد یادم نیست.

امام زمان رو هم خیلی دوست دارم هرچند باب میل آقا رفتار نمیکنم....

کسی را سراغ نداری

که تو را به من برساند....؟

سن زیادی نداشتم که جوگیر شدم و در خامی کامل تصمیم گرفتم ازدواج کنم

رفتم سراغ یه دختر خوب و باایمان، بعد از ازدواج فهمیدم که ای دل غافل

اونم مثل خودم بازیگر خوبی بوده، حاصل این ازدواج دوتا بچه شد دوتا دخترکوچولو

سه سال پیش فهمیدم چه اشتباه بزرگی کردم و دیگه نای ادامه دادن تو این دعواها رو ندارم...

بنابراین تصمیم گرفتم از زنم جدا بشم...

تو اون روزها از طریق وبلاگم آشنا شدم با یه دختر خیلی ساده و خوش قلب

یه آدم بدون نقاب به زلالی آب....که جذب نوشته های من شده بود

چه موقعیتی از این بهتر؟

اون از نظر موقعیت اجتماعی ، سنی و خانوادگی و زیبایی خیلی از من سر تر بود

لذا کمی دروغ را چاشنی حرفهایم کردم تا اندکی زیباتر جلوه کنم

مثلا گفتم دکترا دارم، کم کم گفتم سطح حوزه ام معادل دکتراست و....

از زنم بد گفتم و بهش تهمت زدم تا طرفم باور کنه موجه بودن جدایی مان را....

خلاصه دلش را به دست آوردم.

ای دلم

دنبال مقصر می گردی؟

راه دوری نرو،

غیر از خودت کسی تقصیری نداشت!

او فقط به تو کمی امید داد،

تو، در مقابل

همه چیزت را....

ایمان دارم که تو هم هنوز دل نبستی به غیر من

پس کجایی عزیزم....؟

بیا تا برایت بگویم که چقدر دلتنگم....

فردا اگر بدون تو باید به سر شود فرقی نمی کند شب من کی سحر شود شمعی که در فراق بسوزد سزای اوست بگذار عمر بی تو سراپا هدر شود رنج فراق هست و امید وصال نیست این"هست و نیست"کاش که زیر و زبر شود رازی نهفته در پس حرفی نگفته است مگذار درد دل کنم و دردسر شود ای زخم دلخراش لب از خون دل ببند دیگر قرار نیست کسی با خبر شود موسیقی سکوت صدایی شنیدنی است بگذار گفتگو به زبان هنر شود... ��ادامه مطلب

گرچه بـا تقدیـر ناچار از مدارا کردنم عشق اگـر حق است، ایـن حق تا ابـد برگردنم تـا بـپندارم که سهمـی دارم از پـروانگـی پیـله ای پیـچیده از غم هایِ عالم بر تنـم بـر سر ایـن سرو، آخر بـرف هم منت گذاشت دست زیـر شانه ام مگذار! بـاید بشکنـم مَـن که عمری دل بـرایِ دوستـان سوزانده ام حال بـاید دل بسـوزاند بـرایـم دشمنـم .. گرچه از آغوشِ تـو سهمی نـدارم جـز خیـال بویِ گیسـویِ تـو را مـی جویـم از پیـراهنم عاشقـی با گریـه سر بـر شانۀ یـاری گذاشت از تـو می پـرسم بگو ای عشق! آیـا این منـم؟... ��ادامه مطلب

من خیلی آدم آشغالی بودم

به جای اینکه فکر آینده دوتا بچه ام باشم

همش دنبال اس ام اس زدن های عاشقانه و هوس بازی خودم بودم

واقعا از لباسم خجالت میکشم....

من بالاخره موفق شدم اونو به خودم علاقه مند کنم

اما اونقدر ترسو و بزدل بودم که حتی جرات جلو رفتن نداشتم.